Tagarchief: nieuwsgedicht

We waren de waarheid :: jaaroverzicht 2018 in dichtvorm

We waren de waarheid
uit het oog verloren
in de storm
die zelden stilte kent
en in het water,
voor later
bewaard

(stop de stroom nooit)

We waren de waarheid
misschien nooit zelf geweest.

(zwarte gaten rusten niet)

En we doodden het kind,
onszelf.
Scheurden af, lieten gaan,
lieten elkaar
(naar het leven) staan.

(en het kraakte)

#iedereenheld want ook die gaan dood
in het echt.

We waren de waarheid
en we speelden het spel,
wonnen brons en goud
over ongelijk gelegde latten
hielden we vast aan het hout.

(hoger, lager)

We waren de waarheid
maar we deden alsof,
marcheerden voor en tegen,
noemden onszelf steeds “het volk”
omdat de anderen hadden gezwegen.

(en we vielen)

We waren de waarheid,
wisten het niet.

We waren de waarheid,
en waren ze niet.

Advertenties
Getagged , , , , , ,

ONDERWATERKUNSTENAARS :: JAAROVERZICHT 2016 IN DICHTVORM

15542247_10154575358073673_5308951841166155780_n

We dansten onder water,
toen het donderde
in Keulen,
waar de lijven na ’t betasten
stonden na te smeulen.
Vuurwerk op zijn hardst.

“Pour un flirt, avec toi.”

We kochten onze leegte,
ons fictief gebrek aan plaats.
“We vullen zelf wel
wat de oorlog achterlaat.”
Liefde kent geen grenzen.
Wij wel.

“Is er leven op mars?” 

We dansten onder water,
sloegen zelf op de vlucht
in onze hoofden,
onze huizen,
onze “dit komt nooit meer terug”.

We sloten onze straten,
onze harten.
Europa zou niet bloeden,
maar het barstte.
Zelfs de hoogmoed was te traag
om het vallen voor te zijn.
We waren kwaad.
We waren wij.

“Zweef als een vlinder, steek als een bij.”

We dansten onder water,
wonnen zilver, brons en goud
of niets.
De magere troost (niet meer).
Het nadeel dat zijn voordeel
ooit verliest.

We kozen nieuwe leiders,
oude machten,
kozen harder dan we dachten,
kozen modder boven slijk,
we kozen rijk.

We dansten onder water,
werden vrienden in de jacht,
(virtuele) monsters (in) onze macht.
Samenzijn in zakformaat.

“Als nobele zwervers, blazend tegen de wind in.
Maar de tijden veranderden niet.”

En we rouwden om de naam van elke roos,
om de stemmen uit de oude doos,
en om de lach die steeds als lach zo was bedoeld,
en om de (purperen) regen,
alsof die voor het vallen
nooit zichzelf had gevoeld.

“Then we take Berlin …”

Ja, we dansen onder water
om het niet te moeten zien
maar zelfs met de ogen dicht
slechts te kijken naar het licht
dat zachtjes ademt
in het donker.

“‘cause we gotta have faith… “

Getagged , , , , ,
Advertenties